خبرگزاری حوزه | دغدغه و غیرت انقلابی برخی از افراد که شبها در تجمعات بازوی ضعیف مرا میفشارند، برای من مقدس است ولی نه مقدستر از نظام جمهوری اسلامی!
من نمیدانم برخی چطور خودشان را از این نظام شجاع که اینگونه دلیرانه با قدرتمندترین دشمن تمام اعصار و دورانها میجنگد، مومنتر و شجاعتر میدانند؟ چطور در دل و ذهنشان خطور میکند که نظام و فرماندهان اسطورهای آن را متهم کنند به تنازل و کمکاری و سستی(یا زبانم لال به خیانت)!
میگویند چرا سپاه پاسداران کم زد یا دیر زد یا... کم و زیاد و دیر و یا زود در یک عملیات سنگین و پیچیده نظامی و اطلاعاتی را چطور تشخیص میدهند؟ این اعتماد به نفس در قضاوت سردارانی که خود و تمام خانوادهشان شهادتطلبانه در میداناند را از کجا آوردهاند؟ میفهمم که نگران نفوذ و فشار این و آن هستند اما چگونه در این معادلات همواره سرسختی و ایمان و شجاعت مسئولان و فرماندهان را نادیده میگیرند؟
آیا از سرداران بزرگ ما، از قاآنی و وحیدی و موسوی و... که کل و جوانی و عمر خود را با مجاهدان حزبالله سپری کردهاند و داغ صدها برادر بر دلشان مانده، بیشتر نگران صحنه ی نبرد شدهاند؟ گمان میکنند ما و حزبالله و انصارالله و مقاومت عراق هرکدام جداگانه و بیارتباط با هم برای خودمان میجنگیم؟
همه حق دارند نظرشان را بگویند و صدالبته دغدغهها و ابراز نگرانی ملت انقلابی باید شنیده شود.اما نظر نامحبوب من این است که برخی از این احوالات تحت تاثیر شبهههای رسانههای دشمن است. اگر دشمن جنگ روانیاش را در 18 و 19 دی بر روی مخاطب غیرانقلابی متمرکز کرده بود تا آنها را به خیابان بیاورد، حالا جنگ روانی را بر مخاطب حزباللهی متمرکز کرده تا آنها را از خیابان به خانه برگرداند؛ تا روایت فتح را به سرخوردگی و تردید و بیاعتمادی به یکدیگر بدل کند.
وحید یامینپور
نظر شما